Τα βουνά δεν ανήκουν σε καμία Ομοσπονδία.

Τα βουνά δεν ανήκουν σε καμία Ομοσπονδία.

Τα ελληνικά βουνά είναι δημόσιος φυσικός χώρος.

Ανήκουν σε όλους τους πολίτες και η πρόσβαση σε αυτά – με σεβασμό στο περιβάλλον και στο νομικό πλαίσιο – δεν αποτελεί προνόμιο κανενός φορέα. Η προπόνηση, η βόλτα, η αναψυχή στη φύση είναι δικαίωμα, όχι εμπορικό προϊόν.
Κανένας οργανισμός δεν μπορεί να ιδιοποιηθεί τη φυσική δραστηριότητα στα βουνά.

Η ορεινή μοτοσυκλέτα είναι χόμπι, τρόπος ζωής και διέξοδος για εκατοντάδες ανθρώπους που αγαπούν το βουνό. Δεν είναι μηχανισμός υποχρεωτικής οικονομικής επιβάρυνσης.
Οι αριθμοί μιλούν μόνοι τους
Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί αγώνες δυσκολεύονται να συγκεντρώσουν 30–40 συμμετοχές, ενώ οι φιλικές εντουροβόλτες ξεπερνούν συχνά τις 200.

Αυτό δεν είναι «απειλή». Είναι μήνυμα.
Είναι μήνυμα ότι ο κόσμος θέλει:
Προσιτές διοργανώσεις
Χαμηλό κόστος συμμετοχής
Παρέα και εμπειρία
Όχι γραφειοκρατία και οικονομικά εμπόδια
Όταν ο μέσος αναβάτης δεν έχει «ένα φορτηγό λεφτά» για άδειες, εξοπλισμούς και παράβολα, είναι λογικό να στραφεί σε κάτι πιο απλό και προσιτό.
Ο νόμος είναι νόμος – αλλά η ένταση δεν βοηθά
Ας είμαστε ειλικρινείς: το νομικό πλαίσιο υπάρχει. Και όταν προκαλείται δημόσια αντιπαράθεση, οι αρμόδιες αρχές ενδέχεται να πιεστούν να παρέμβουν.

Τα άκρα φέρνουν άκρα.
Όσο περισσότερο υψώνονται τόνοι, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος να υπάρξουν καταγγελίες, έλεγχοι ή ακυρώσεις διοργανώσεων. Και τότε θα χάσουμε όλοι.
Η λύση δεν είναι ο πόλεμος ανακοινώσεων. Η λύση είναι η ωριμότητα.
Το εντούρο δεν χρειάζεται εμφύλιο
Η κοινότητα του εντούρο μεγάλωσε όλα αυτά τα χρόνια επειδή βασίστηκε:
Στην αλληλεγγύη
Στην αυτοοργάνωση
Στον αλληλοσεβασμό
Στην αγάπη για το βουνό.

Πολλοί έχουν ανοίξει και καθαρίσει μονοπάτια εθελοντικά, χωρίς να ζητήσουν αντάλλαγμα ή «ιδιοκτησία». Όποιος κινείται στο βουνό ξέρει ότι η φύση δεν έχει ταμπέλες.
Αντί να βλέπουμε τις φιλικές βόλτες ως απειλή, ας τις δούμε ως ευκαιρία:
Φέρνουν νέους αναβάτες
Δημιουργούν κουλτούρα
Κρατούν ζωντανό το χόμπι
Λειτουργούν ως γέφυρα προς τον αγωνιστικό χώρο

Αν οι αγώνες θέλουν ξανά συμμετοχές, η λύση δεν είναι η πίεση. Είναι η βελτίωση.
Το πραγματικό διακύβευμα
Το θέμα δεν είναι «ποιος έχει το πάνω χέρι».
Το θέμα είναι να μην χαθεί η ελευθερία της ορεινής δραστηριότητας λόγω εγωισμών.
Εάν επικρατήσει η λογική της αντιπαράθεσης, οι μόνοι που θα χαρούν θα είναι όσοι θέλουν περιορισμούς.

Εάν επικρατήσει η ψυχραιμία, μπορούμε να συνεχίσουμε για άλλα 15 χρόνια να κάνουμε αυτό που αγαπάμε.
Συμπέρασμα
Τα βουνά είναι ανοιχτά σε όλους – με σεβασμό στη φύση και στο νόμο.
Η προπόνηση και η βόλτα δεν ανήκουν σε καμία Ομοσπονδία.

Ο διχασμός δεν ωφελεί κανέναν.
Ας ρίξουμε τους τόνους.
Ας προστατεύσουμε το χόμπι μας.
Και ας θυμηθούμε ότι το εντούρο ήταν πάντα κοινότητα – όχι πεδίο αντιπαράθεσης.